More

    Reddedilme ve Yerini Alma

    On yıldan fazla süredir porno bağımlılığı olan bir adamla evliydim ve ne yapmam gerektiği hakkında hiçbir fikrim yoktu. Bağımlı olmasının nedeni kısmen de olsa bilgisayar programcısı olmasıydı. Bilgisayarında herhangi bir kalıntı olmadan porno izleyip sonrasında izlerini saklayabiliyordu. Ayrıca bir sorunu olduğundan şüphelenmek için hiçbir nedenim yoktu.

    Elbette, bazı samimiyet sorunlarımız olduğunun farkındaydım. Uzun periyotlarda fiziksel şefkat ya da cinsel ilişki istemiyor ve buna ihtiyaç duymuyordu. Onunla bu konu hakkında konuşmaya çalıştığımda ya arzusuzluğunun nedenlerini açıklıyor ya da bir şekilde beni suçluyordu.

    Bazen çok tuhaf davranıyordu; sohbetler arasında boşluk bırakıyor ya da belli bir süre yalnız kalmadığı zaman kolayca sinirlenmeye başlıyordu. Bazı yönlerden alkol veya uyuşturucu bağımlısı arkadaşlarım gibi davranıyordu. Bir şeye bağımlı olduğundan şüphelenmeme rağmen, herhangi bir maddeye bağımlı olduğuna dair kanıt bulamadım. O zamanlar birinin pornoya bağımlı olabileceğini bilmiyordum.

    İşin ironik yanıysa, eski kocamın pornografiye karşı duran bir savunucu olmasıydı. Bir arkadaşım kocama porno izleyip izlemediğini sorduğunda öfkelenip “O şeylere bakarak karıma ve kızımı asla saygısızlık etmem.” demişti ve ben de ona inanmıştım.

    Bu yüzden erotik görüntülere baktığını bana söylediğinde kendimi ihanete uğramış hissettim. Beni sanal görüntülerle bir şekilde “aldatıyor” gibi hissettirmesinin yanı sıra, aynı zamanda olmadığı bir kişi gibi davranıyor ve yalan bir hayat yaşıyordu, bu korkunçtu. Kendisini dürüst, cinsel açıdan sadık bir koca olarak tanımlıyordu ama gerçekte bambaşka bir durum söz konusuydu.

    Davranışlarının hakikati bir anda ortaya çıkmadı, zamanla hayatımıza sızdı. İlk başta, iç çamaşırı kataloglarına baktığını itiraf etti. Sonra bunun üzerine açıkça konuşabiliriz gibi hissettiğimde başka birçok şeyi, çok daha kötü şeyleri itiraf etmeye başladı ve bu defalarca oldu.

    Birçoğunu yıllardır bilmediğim saplantılı davranışları karşında şaşkına dönüyor ve korkuyordum. Tüm bunlara ilaveten porno izlediğini öğrendiğimde kusurun kendimde olduğunu düşündüm. Bir şekilde, ben yetersiz olduğum için pornoya yöneldiğine ikna oldum. Onun için yeterli değildim; yeterince güzel, seksi, itaatkâr veya kadınsı değildim. Yine de aynı zamanda kendimi çok “fazlaymış” gibi de hissetim. Ben ondan daha fazla duygu ve arzuları olan fazlasıyla gerçek bir insandım; başkasına fazlaca muhtaç, fazla hassas ve kusurluydum. Yoğun bir utanç, reddedilme ve yalnızlık hissettim.

    Sadece bu da değil, tamamen değersiz hissettim. Beni eşsiz, yeri doldurulamaz ve arzu edilir gördüğünü düşündüğüm tek kişi cinsel enerjisini benim yerime bir ekrana yönlendirmeyi seçiyordu. Kendimi kişiliksiz, insanlıktan çıkarılmış, kolayca bir görüntüyle veya düşünceyle yeri doldurulabilir hissettim.

    “Dürüst olmak gerekirse, çirkin de hissettim. İmkânsız bir güzellik standardını karşılamam isteniyor gibiydi. Bu yüzden, felç edici bir utanç içinde, kendimi dünyaya kapadım.”

    Eski kocamın beni herkese muhtaç biri olarak gördüğünü öğrendim, çünkü normal, makul isteklerimi ve ihtiyaçlarımı kendisi karşılayamıyordu. Aslında ben istenmeyen değildim, o kendisini bir fanteziyi arzulamak için eğitmişti; hiçbir gerçek kişi ve cinsel ilişki bu fanteziyle kıyaslanamazdı. C.S. Lewis’in dediği gibi “ Harem her zaman erişilebilirdir, her zaman itaatkârdır, hiçbir fedakârlık veya ayarlama gerektirmez ve hiçbir kadının rakip olamayacağı erotik ve psikolojik çekiciliklerle donatılabilir… O belirsiz gelinler, erkeklerine hep hayranlık duyar ve onun mükemmel bir âşık olduğunu düşünürler. Onun bencilliği için hiçbir talepte bulunmazlar, kibrine asla laf ettirmezler.”

    Ne yazık ki, beni utandıran tek kişi kocam değildi. Bazı insanlar, benim seks yapmaktan vazgeçtiğimi varsaydıkları için kocamın bağımlılığından sorumlu olduğumu ileri sürdüler. Ama benimle ilişkiye girmek istemeyen kişinin aslında kocam olduğunu anlamadılar. Ayrıca bana fazla kontrolcü ve soğuk olduğumu, yeterince davetkar ya da itaatkâr olmadığımı da söylediler. Yeniden, bir şekilde olmam gerektiğinden fazla olduğumu ve henüz yeterli olmadığımı hissettim.

    Yine de tek önemli ve harika olan gerçek şu ki, iyiyim. Sorunu olan ben değildim, onun seçimlerinden ben sorumlu değildim. Ben ne çok fazla ne de çok azım, Rabbin beni yarattığı gibi, insan olmakla beraber gelen tüm arzu ve ihtiyaçlarımla tam da olmam gerektiği gibiyim.


     

    İsa Mesih Seni SEVİYOR

    Sana olan sevgisinden ötürü, günahlarına karşılık Kendi canını çarmıhta kurban sunusu olarak sunduğunu biliyor muydun! Bunun hakkında daha fazla öğrenmek ister misin ?